En juist als je na 5, 6 jaar fotograferen op alle soorten feesten die er zijn denkt dat je alles wel hebt meegemaakt, wordt je gevraagd te fotograferen in Bloomingdale, in, hoe onverwacht, Bloemendaal. Ik liep op pornofeesten rond in onderzeeërs, in het tot tv-studio veredelde Gelredome van Tiesto waar het publiek vooral werd geacht niet in de weg te lopen, moest orgieënde feestgangers mijn hotelkamer uit zien te krijgen na een lak-en-leer fetish feest in de kalksteengrotten ergens bij Maastricht. ‘Of ik niet gewoon mee wilde doen’. Stond op openingen van nieuwe clubs waar 10, misschien 12 man op af kwamen, Mysteryland, Extrema, Dance Valley,achteraf toestanden waar de locals na een avondje voetballen nog even wat Desperado’s kwamen scoren, hun voetbalspullen in grote tassen nog met zich meedragend. Kindertenten hoog in het Noorden waar er nog net geen karaoke draaide. Ik dacht dat ik het allemaal wel gezien had. 

Pure cult. De kontjes van Reef. Dit jaar was weer Nederlandse miss Reef wedstrijd. Geheel in stijl met 1500 man op de Ocean Diva. Behalve dat het zoals gebruikelijk weer een topklasse miss-verkiezing was, was het ook een topklasse feest. En de mensen van Go-fast lieten zien dat er nog energiekere drankjes zijn dan we al dachten. Base-jumpers van electriciteitsmasten, swoopers met 100 km/u rakelings over het dek van de Diva. Fokking hell potverdorie, supercool! Bewijs dat megastunts niet van mega-budgetten afhankelijk hoeven te zijn…

Na de grote achtbaantest voor ‘Break-out magazine’, waarbij ik vanuit alle Six-flags achtbanen mocht fotograferen, heb ik laatst voor Panorama een bungee-sprong van onderstaande dam gemaakt. Twee-honderd-twintig-meter hoog. Nieuw: de video!!!

Dit is de hoogste bungeejump ter wereld! Niet één of ander ‘Rozenkrans-sprongetje’ in Zuid-afrika, niet één-of-andere bruggesprong in Nieuw-zeeland maar DIT is de ‘mother of all bungee-jumps’: de Goldeneye-jump. De monsterdam van waaraf wordt gesprongen ligt in Zwitserland, vlak aan de grens met Italie aan het Lago Maggiore.

De jaarlijkse FFWD optocht door Rotterdam is toch wel één van mijn favoriete fotografische evenementen. Eén groot feest en overal fotogenieke dingetjes. Dit jaar was het echter voor mij te nat. Ik was zo door en door nat geregend, mijn fototas stond vol met water, dat ik niet veel anders kon dan naar huis gaan en opdrogen. Shame on me. Wel een paar leuke plaatjes als goedmakertje. En omdat ik die mensen beloofd had ze te plaatsen…

Eindelijk weer eens wat tijd gestoken in deze website. Aan de rechterkant zie je twee extra icons onder ‘portfolio’. Ik heb de betere foto’s van mijn industriele opdrachten neergezet en wat ‘extreme’ fotografie tentoongesteld. Ik ga binnenkort ook eens wat reisfotografie neerzetten, voor mij de ultieme reportage fotografie namelijk, mijn favoriete soort fotografie, dus kom snel terug! Ik heb wat Zuid-india, Zuid-Marokko, Centraal Australië en wat Zuidwest-Amerika liggen voor jullie. Verder heb ik nog een hoop autosport liggen, wat vrij werk - zeg maar de ‘kunstplaatjes’ (en daar vind ik mijn beste shots bij zitten) - en nog allemaal diverse dingen.

De plaatjes met Wytske het belspelmeisjes van SBS6 aan de bungee had ik nog nooit eerder gepubliceerd. Deze waren onderdeel van een hele serie superheftige reportages die helemaal in de soep liep. De helicopter kreeg pech terwijl wij in een snelle boot voor IJmuiden ronddobberden en toen we met twee stuntvliegtuigjes klaarstond om een hele heftige reportage te gaan maken.... had Wytske zich verslapen… Dat ging ‘m niet worden dus…

Dit wordt een verwarrend verhaal, ik zal het maar meteen zeggen. Het heeft ook even geduurd voordat ik hetzelf helemaal snapte. Uiteindelijk komt het erop neer dat als je een Harley Davidson motor koopt, je lief bent voor hondjes. En dat is natuurlijk altijd cool.

Maar daarvoor moest ik eerst door Monique gebeld worden. Wie? Nou, ik heb je naam van Elles. Uhhm, wie was dat ook alweer? Nou dat is is de PA van Guus *ahaaaa - ja serieus, dat zei me zeker wat* en zij zei dat jij een leuke fotograaf was om erbij te hebben. Natuurlijk ben ik dat *tja wat moet ik anders zeggen, het klonk alsof ik altijd van die leuke kunstjes doe enzo*, maar waarbij precies? Nou dat zit zo… en toen werd het natuurlijk allemaal veel te veel voor mij om in één keer te bevatten. “Beter stuur je me even een mailtje...”

Laat ik mijn portfolio weer eens een extra boost geven. Ik fotografeer nog steeds een heleboel maar het enorme succes van Zapruder.nl en ZapLog.nl en mijn baan als Innovator en Inspirator van een groot ICT-bedrijf vergen zoveel tijd dat ik er niet meer toe kom deze site af en toe bij te werken. Aflopene 5 of 6 afleveringen heb ik echter de cover- en ‘ mobieltje-van’ fotografie gedaan voor Hi-magazine. En dat was leuk. Ga me niet vragen wie het allemaal zijn - ik herkende Chuckie en Eddy Zoey - ik weet het niet. Ik kom in de studio aan, knal mijn plaatjes en klaar. TV heb ik niet en de Prive is aan mij niet besteed…

Paarsmagazine is een supercool uitziend online magazine dat gaat over mobiele telefoontjes. Wauw. :)

Vijf startklare Boeing 747’s. Zoveel kan de Jumbo Fairpartner in één keer aan boord tillen. Twee kranen die elk 800 en binnenkort zelfs 900 ton kunnen tillen. Van de kade op het schip en weer terug. Deze keer was het een 68 meter hoge en 90 meter brede containerkraan van slechts 750 ton. Zo licht als een veertje voor het grootste heavy-lift ship ter wereld, maar erg tricky omdat zo’n kraan nooit voor zeetransport bedoeld is en het zwaartepunt erg hoog ligt. Kijk met ons mee hoe ze dat doen.

Mijn nieuwe werk is leuk, beetje de innovator uithangen enzo. Maar leuke fotoopdrachten zijn nog leuker. En dit weekend waren de Go-fast X-days. Een behoorlijk cool evenement dat nog niet helemaal uit verf komt. Hoofdingredient zijn de base-jumpers die dan met toestemming vanaf de Euromast mogen springen, vanaf het restaurentniveau en sommige ook vanaf het topje. Enorme ballen moet je hebben om daar alleen al te staan op het randje bovenop de lift, 185 meter hoog. Ik heb geen hoogtevrees maar ik voel mijn benen lichtjes slap worden daarboven en mijn hoofd enigszins licht. En de springers die dan nog een randje hoger staan en op mij leunen voel ik trillen als een rietje. Ongetwijfeld adrenaline, maar zeker ook wel angst.... En dus is het cool, zo werkt het nou eenmaal. 

“Baas, baas!” Petrus kwam hijgend het kantoortje binnen. “Hij is er.”

“Nu al?” De Chef trok z’n wenkbrauwen op. “Ha nee hè. KUT. Hoe kan dat?”

“Bungeekoord geknapt, uit een hijskraan geflikkerd, z’n 460 mm-telelens door z’n oog gekregen, Sugar Lee Hooper in een Reef-string op ‘m gaat zitten. Wat weet ik het. Stel niet van die domme vragen, baas. Het is ‘m.”

God zuchtte diep en klapte z’n laptop dicht. “Nou. Haal ‘m maar binnen dan.” Met een luid geknars ging de Hemelpoort open. Patrick stapte met uitgestoken hand binnen.

Jeroen Bruintjes schreef dit naar aanleiding van dit verhaal.

Nouja, het zijn natuurlijk eigenlijk de meiden van de Reef-contest van afgelopen zomer, maar we hadden nog een ereschuld staan. Het maken van het nieuwe vkmag had zoveel voeten in aarde, dat we de meiden nu pas kunnen plaatsen waar ze beloofd waren te worden geplaatst… Daarom wat herhaling, maar in dit geval denk ik niet dat jullie dat erg vinden. Toch? Ook zin om hier te staan, ! 

Ik keek naar buiten en ik dacht, tijd voor nog even wat zomerse dames...

Rotterdam is een saaie stad. Formule 1 auto’s, Stuntvliegtuigjes, dance-parades. Het houdt niet op. Nu weer de wereld haven dagen. Potverdorie, het wordt gewoon voorspelbaar. Zelf kende ik de haven al redelijk, maar voor een ieder die de haven nog niet zo goed kent, worden er ieder jaat tijdens de wereldhavendagen allerlei coole tours, demo’s en walk-arounds georganiseerd waarin alle aspecten van de Rotterdamse haven worden belicht. En zo te zien vanuit de Schreiner-helicopter waren dat er nog best een hoop. Belangstellenden dus, want de hele Erasmusbrug stond weer vol. 

Beide Reef-meiden. ‘Wat leuke foto’s voor op grote canvasposters in onze kamers’. Done.

350 meter lang, 42 meter breed en ruimte voor 9500 containers. ‘s Wereld grootste containerschip, vernoemd naar de Zuid-Chinese stad Guangzhou, kwam in Rotterdam aan, op zijn eerste vaart nog wel. Alles waar grootste, snelste, beste, mooiste of wat dan ook voor staat is natuurlijk die moeite waard voor Guerrilla. Een telefoontje en een hulpvaardige rederij waren voldoende om door kapitein Evangelos Tzeneralis, chief Engineer Athanasios Doumenis en tweede officier Dimitri Apostulos te worden ontvangen. Ofwel, we gingen aan boord…

Woensdag is wallpaperdag op Guerrilla. Deze keer kunnen jullie met ons mee naar boven in de masten van de Stad Amsterdam.