(in opdracht van Kahn scheepvaart BV / Jumbo, door http://patricksavalle.com, de foto’s zijn klikbaar)

We hebben wat met bootjes de laatste tijd, na het grootste Containerschip ter wereld nu het grootste heavy lift schip ter wereld. Ik had het slechter kunnen treffen. Een opdracht van 4 dagen, in de feestelijke haven van Hamburg (5 mei viering), waar dan ook de dubbeldekker vliegtuigjes in formatie af en aan vlogen, de 3- en 4-masters in- en uitvoeren, de zon fel op mijn bolletje scheen en de superkok van het schip maakte dat ik me drie maal daags tot buikpijn aan toe volvrat. Oja, en af en toe een fotootje maken. En man wat is zo’n schip een fotogenieke omgeving, ik zweer het je, de volgende keer dat ik daar terugkom heb ik 12 supermooie modellen bij me en maak ik een kalender die de Pirelli kalender tot wc-papier degradeert *kuch*. Nouja, you catch my drift.

Dit was eigenlijk de eerste keer dat ik zo lang een operatie van dit soort kon volgen en ik moet zeggen dat mijn wereldbeeld ietsjes veranderd is. Om te beginnen had ik nog nooit zo’n professionele manier van werken meegemaakt. Ik kom uit de IT en daar gaat het er allemaal nogal wat anders aan toe. Die hele IT is als vakgebied natuurlijk een soort kinderspeeltuin waar de lease-auto en de internetforums belangrijker zijn dan goed werk leveren. Onder namen als Extreme-programming, DSDM en rapid-application development hebben we in de IT amateuristisch werken zelfs tot formele standaards verheven. Het was kennelijk al aan het wennen want nu in directe vergelijking was het contrast ineens erg groot. Prutswerk bestaat niet op dit schip. Geneuzel en de kantjes er vanaf lopen ook niet. De 17-koppige bemanning draait als de spreekwoordelijke geoliede machine, beter nog. Geen onvertogen woord, 12 uur knalhard doorwerken als het moet en de sfeer was zeer ontspannen. Super impressed, ik zou het daar bets een jaartje uithouden.

Kahn heeft een nieuw veiligheidsbeleid, je kent het wel, kaartjes met safetyrichtlijnen, extra handboeken, mooie posters van het type ‘je bent een rund als je met sleeptrossen stunt’, tja, een beetje aankleding van je imago moet natuurlijk kunnen en als je er meer klanten door krijgt wil ook een nuchtere kapitein wel z’n hele bemanning voorzien van nieuwe overalls en safety-checklists. Niet dat het echt uitmaakt, veiligheid komt meer uit vakbekwaamheid, goede en vooral eenvoudige procedures en topmateriaal, maar ach. Geef de marketing boys ook wat leuks te doen. Haha, niet te hopen dat ze me heel serieus nemen als ze dit lezen, want het waren wel de marketing boys die me inhuurden… maargoed, ‘man at work’ was de opdracht.

Dat goede materiaal zit wel goed. En goed materiaal blijkt in deze business ook erg groot materiaal te zijn. Ik lachte me rot toen ik mijn eerst 300-tons ‘harpsluiting’ voor ogen kreeg. Had nog nooit eerder een 300kg wegende 1.50 grote harpsluiting gezien. Laat staan een 20cm dikke staalkabel. Of een 90 ton wegend hijsframe. Om een containerkraan van 700+ ton te tillen heb je namelijk ongeveer 90 ton aan staalkabel, sluitingen, haken en frame nodig namelijk. Als de containerkraan dat eenmaal aan boord staat, wat nauwelijks een uur duurt, dan is de bemanning nog drie dagen bezig de kraan met lasverbindingen en dikke staalkabels aan het dek te verankeren. Op het moment dat je dit leest zijn ze halverwege Las Palmas, dus als je niets in de krant leest, is het goed gebeurd…