(reportage © http://patricksavalle.com klik op de foto’s voor een grote versie)

Het was verbazingwekkend om te zien hoe een relatief onbekende rijder nog als onze Berry toch weer een paar honderdduizend man op de been weet te brengen. Zelf regens van een kaliber die ik in het regenseizoen van Nigeria niet heb meegemaakt, konden de mensen er niet van weerhouden om te blijven wachten op Berry in de snelste mini van Nederland.

Het kostte wat moeite om mijn super über mega perskaart te bemachtigen (een voorwaarde voor het fotogebruik door de organisatie) en als Kiki niet zo verschrikkelijk leuk en lief was geweest, had ik het ook echt opgegeven. Uit het niets kwam Kiki precies op tijd en damn, leuk, leuk, leuk, zoiets werkt goed bij mij. Probeer maar eens met twee hooggehakte en uuhhm, zelfbewuste miss Universe mevrouwtjes in de stromende regen kalm te houden terwijl je van het kastje naar de muur wordt gestuurd. Maargoed, zand erover.

Mij bui was weer helemaal ok en zelfs die veel te lollige bestuurder van die nichterige blauwe Corvette pace-car dinges kan daar niet meer aan veranderen. Goed ik werd dan wel door een paar duizend man uitgelachen toen ik compleet totaal volkomen kletsnat werd gesplasht door die éne plas waar ik net naast stond en die bestuurder zijn 19 inch bij 265 breed doorheen jaste met 100 per uur, maar ach, ik stond vooraan en die lachers niet. Yeah.

Ik moest nog rennen voor mijn leven toen één of ander Pantservoertuigbestuurder driftend als volleerd coureur zijn 10 ton Fennek dwars gooide, en ik bedoel echt dwars, zo dwars dat we allemaal dachten dat hij met zijn achterkant de vangrail uit de grond zou rijden. Haha, wat een malloot, goed gedaan, zo zien we ze graag. Hij dacht natuurlijk, wat Jan de Rooi kan, kan ik ook. Hij had gelijk en nog wat extra. Het leek wel of die dingen fokking achterwielaandrijving hebben. Kijk ook even onderaan hoe die arme Balkenende een wolkbreuk in de buitencategorie probeert te trotseren. Je kan zeggen wat je wilt, het is best een coole gast, serieus. Hij bleef er vrolijk en sportief onder. Vandaar dat onze dames hem na aflopen even over zijn bolletje aaiden.

Ik vond het dit jaar toch net wat minder dan vorig jaar en dat kwam omdat het circuit minder leuk was. De paddock en de hoofdtribune en alles lagen enorm ver uit elkaar, lastig voor een fotograaf maar op één of andere manier ook minder ‘gezellig’. De regen was een faktor maar dan vooral omdat camera’s, ook weather-sealed camera’s, toch niet echt tegen regen kunnen. Uiteindelijk toch wel een topdag gehad, dus ik ben weer blij. Ik zeg: ‘Kiki’.

Jullie hierboven, mail maar even voor de foto’s. Trouwens, één van die meiden van Playboy gaf me kaartje. Kunnen jullie allemaal naar haar gaan kijken: http://www.ancillatilia.com/