Hier is ie dan, dé dam…

...en dé sprong!!!

Het is dezelfde dam waar James Bond in de film Golden-eye ook vanaf sprong. Alleen was James Bond vergeten om onderweg naar beneden nog even wat mooie kiekjes te nemen. Daarom zelf maar gedaan. De foto zijn inmiddels te zien in de Panorama van week 35. En hier....

Voor en tijdens de sprong droeg ik een Polar-hartslagmeter, het leek me wel eens leuk om te zien hoe je hartslag verandert onder invloed van pure stress in plaats van inspanning. Mijn hartslag tijdens de sprong was honderd-één-en-tachtig. Dat is dicht tegen mijn (leeftijds)maximum aan. En dat terwijl ik in rust 55 tot 60 slagen per minuut heb… De hartslagopbouw een uur voor de sprong is duidelijk te zien. De één-na-laatste piek van 170 slagen was tijdens het droog oefenen van de terugklim-procedure. Na de sprong moet je weer terug omhoog klimmen in het elastiek en laten ze een haak zakken waar je jezelf aan vast moet gespen. Nou ben ik vrij goed in vorm en zijn mijn buikspieren top, maar met één hand/arm (de andere had ik de camera beet) omhoogreiken/klimmen, terwijl je ondersteboven hangt, naar een lus die zich 30cm boven je voeten bevind bleek on-mo-ge-lijk. Ik moest tijdens deze mega fitness-oefening dan ook de camera loslaten, dacht dat deze aan zijn straps/zekering langs me zou gaan hangen maar was kennelijk wat gedesoriënteerd. Kreeg de 1.8kg wegende camera/lens combinatie vol op mijn *bek* (exuse-le-môt). Bloedlip, contactlens kwijt. Wat een prutser ben ik soms, en ondertussen stonden er 100 man te kijken naar mijn gestuntel met een camera van 6000€ enzo. Prutserrrrrrrr, hoorde ik een vrouw nog roepen in een onverstaanbaar Zwitsers dialect. Prutserrrrr, amateurrrrrrrrr.....

Na deze sprong zou ik dan de nachtsprong doen, maar ik zal eerlijk bekennen dat ik daar na mijn gestuntel overdag even niet zoveel zin meer in had. Ik zeg het niet graag maar ‘I chicken-ed out’… Als de dagsprong goed was verlopen had ik waarschijnlijk zonder zenuwen ‘s nachts gesprongen, maar nu voelde ik de camera (en een behoorlijke nachtblindheid) toch als een te grote handicap voor de ingewikkelde terugkeer-procedure. Daarom vol bewondering staan kijken naar de helden die wel sprongen…

Respect!!!!!! De getoonde foto is een zogenaamde ‘strobo-shot’ gemaakt op een flitsfrequentie van 4 hz… Als ik daar toch ben, dan maar meteen wat bijzondere foto’s maken.

Foto’s gepubliceerd met toestemming van Trekking Team en Panorama . Als u de foto’s wilt gebruiken, neem dan contact met mij op.

De video is gemaakt door familie van Eijsden, enorm bedankt voor het opsturen van de band. Jordy van vkdesign bedankt voor het overzetten van de tape op DVD en WMV.

Wilt u de sprong zelf ook een keer maken, dan is dat mogelijk. Bezoek de website van Trekking Team. Na deze sprong vind u al de ‘kraanjumps’ in Nederland maar kermisattracties, geloof mij maar…