De wereldhavendagen, maar dan anders

Rotterdam is een saaie stad. Formule 1 auto’s, Stuntvliegtuigjes, dance-parades. Het houdt niet op. Nu weer de wereld haven dagen. Potverdorie, het wordt gewoon voorspelbaar. Zelf kende ik de haven al redelijk, maar voor een ieder die de haven nog niet zo goed kent, worden er ieder jaat tijdens de wereldhavendagen allerlei coole tours, demo’s en walk-arounds georganiseerd waarin alle aspecten van de Rotterdamse haven worden belicht. En zo te zien vanuit de Schreiner-helicopter waren dat er nog best een hoop. Belangstellenden dus, want de hele Erasmusbrug stond weer vol. 

Jep, het was namelijk weer tijd voor een helicoptervluchtje met Schreiner. Schreiner zorgt (naast andere taken) voor de helicopterbeloodsing van schepen. Zodra de golfslag te hoog is om de grote supertankers en bulkcarriers met ‘normale’ boten te beloodsen, komen de mannen van Schreiner in actie. Dit stormbeloodsen is echt het über-helicoptervliegen. ‘s Nacht bij windkracht 9 je helicopter zijwaarts boven de 10 meter grote landingsplaats van een bewegend schip laten hooveren is wat anders dat het achteruit inparkeren van je auto. Al was het maar omdat een helicopter wordt gevlogen met drie elkaar beïnvloedende bedieningen. Collective, cyclic, voetpedalen. Voor omhoog ‘trek’ je aan de collective naast je (lijkt op een handrem van een auto) maar daardoor gaat de helicopter draaien vanwege de verhoogde reactiekracht en om dat te compenseren moet je wat op de voetpedalen (de staartrotor) duwen, maar daardoor gaat de helicopter weer naar één kant hangen, wat je weer kan corrigeren met de cyclic (dat is de stuurknuppel tussen de knieen), maar door de cyclic te bewegen..., enzovoort, u begrijpt de drill. Dat dus zijwaarts, in het donker, bij windsnelheden van 100 km/u en meer terwijl er iemand aan de hoist-lijn onder de helicopter hangt. Begin van dit jaar nog, maakte ik een reportage van het nachtelijk stormbeloodsen van supertankers. Ik zit sindsdien kennelijk in ‘the loop’ bij Schreiner want toen ze dus een spectaculaire demo gingen geven op de wereldhavendagen en een fotograaf nodig hadden, ging bij mij de telefoon.

Alles aan deze vlucht was bijzonder. Om te beginnen had ik nog nooit met de Sikorsky S-76 meegevlogen. Daarnaast was het één van de laatste vluchten van piloot Frans. Jullie kennen Frans natuurlijk niet, maar dat zit ongeveer zo: de russen stoppen ze in raketten, in plaats van mensen en Schreiner stopt ze in de cockpit van hun S-76. Frans vond echter een S-76 niet stoer genoeg en heeft nu geopteerd voor de Super Puma’s van de kustwacht. Of waren het nou Cougars? In ieder geval: z’n laatste vlucht. En wát voor vlucht. Want dit was echt een enorme krent in de pap in de toch al prima smakende pap. Gezagvoerder Arjen, piloot Frans en hoist-operators Martijn en Igor mochten de bezoekers van de wereldhavendagen laten zien wat Schreiner doet.

Volgas over de Maas vlogen we al snel over de boot heen die moest worden beloodst. De boot was nog zeker een half uur varen van de Passenger terminal verwijderd, dus wat doe je als een een zeer vet gemotoriseerde dikke heli onder je kont hebt (uit veiligheidsoverwegingen voert Schreiner dit werk uit met de allerkrachtigste helicopters). Juist..... De éne na de andere peddle-turn en duikvlucht werd ingezet. Nou is een Sikorsky-76 qua acrobatische mogelijkheden geen Eurocopter Dauphin, het andere type waar Schreiner mee vliegt, dus de peddle-turns kwamen niet half zo hoog en heftig, maar geloof mij maar dat ik de Erasmusbrug uit alle mogelijke hoeken heb gezien. Uiteindelijk hebben we een uur lang boven het water gehangen met minimaal 20 minuten buitenboord-time voor mij :)

En wat doet Frans tijdens al dit spektakel? Tuurlijk, als een volleerd Opel Manta rijder zit hij met zijn arm uit het raam. Cool. Het schijnt dat Frans voordat hij besloot naar de kustwacht te vertrekken eerst bij de landmacht is gaan informeren. Het leek hem wel zo aardig om Apache te gaan vliegen, die dingen zijn namelijk zo smal dat je aan beide kanten tegelijk met je armen uit het raam kan zitten. Hij moest alleen zelf voor de kosten van de extra raampjes in de Apache opdraaien. Dat was dan weer minder.

Nee zonder dollen, Frans weet natuurlijk drommels goed wat hij doet. Toen na de zoveelste duikvlucht en peddle-turn de P&O Ferry eindelijk op zijn plek lag, kon de demonstratie beginnen. (klik op onderstaande foto voor een extra grote plaat)





Een oude bekende

En ja hoor. op de terugweg, laag over het water, kwamen we een oude bekende tegen… De stad Amsterdam, helaas niet onder zeil, maar toch nog steeds een geweldig gezicht.

Tell-a-Friend | 08-03-2006 13:28 | (0) | rubrieken: Extreme actie, Reportages
Jouw reactie

*naam:

Email:

Onthoud mijn inloggegevens in een cookie

Email mij bij opvolgend commentaar

*Laat zien dat je geen spambot bent door het onderstaande woord te typen:


opmaken van je reactietekst
lees hier de huisregels
PORTFOLIO

models party extreme industrial
monitorcalibratie
xhtml 1.1 · css/2 · WAI · CC · dsgn Adesh Mistry · site Patrick Savalle · host Digitux