(klik op de plaatjes!)

Eén van de eerste dingen die ik ging fotograferen was een maffe Amerikaan met een jet-pack. Een soort raketmotortje op z’n rug en ik was er helemaal klaar voor. Lekker dichtbij. Er werd wel omgeroepen dat het ding nogal herrie maakte maar dat was wat aan mij voorbij gegaan. Dus toen dat ding startte… Ik kan het niet beschrijven, een gesis zo luid, dat het meteen, compleet, totaal mijn dag ramponeerde. Na 10 seconde mijn oren dichtgedrukt maar het was al te laat. Een enorm fluit, piep, suis in mijn oren. Duizelig. Wat een ongekende teringherrie maakte die jet-pack. Nu ik dit schrijf, 12 uur later, ga ik me zelfs wel een beetje zorgen maken want de piep is nog steeds onverminderd aanwezig en ik ben nog steeds een soort van misselijk. Doe ik elk feessie trouw mijn Red Bull oordoppies in (ik kreeg er ooit eens 5000 van ze), zal je toch in een moment van onachtzaamheid toch gehoorschade oplopen. Mooi kut toch?

Maargoed, beetje eigen schuld, maar ik heb de hele dag als een zombie rondgelopen. Superslechte serie ook, ik heb wel redelijk wat blitse foto’s, maar je wilt niet weten wat een geluk dat is geweest. Je ziet het ook aan de kleur- en kwaliteitsverschillen in deze foto’s. Maargoed, snel vergeten dit. Als mijn oren dat ook maar begrijpen.

Aan de X-days heeft het niet gelegen, die zijn helemaal top, jet-ski’s, waterscooters, scooterraces, racemotoren, die fokking jet-pack, springende negertjes, en base-jumpers. Oja, trial-bikes, getunede auto’s en ik zal vast wel wat vergeten zijn. Echt leuk en het drankje smaakt nog prima ook, serieus, eigenlijk wel beter dan dat andere… (niet te hard zeggen, ook een klant namelijk). Mooiste was natuurlijk dat ik weer mocht klimmen, dit maal naar het dak van de bovenste lift van de Euromast. 180 meter hoog! Jihoeeeeee. Speciaal om onder andere base-jumper Johan Vervoort van wat coole platen te voorzien. Oja, en nog wat vreemde Engelse snuiters in kilt. En je weet het, onder een kilt draag je niets. En als je land waait je kilt omhoog. Jep.

Nog wel een volgens mij vrij belangrijke tip voor de organisatie. Op een gegeven moment hing er een heel bataljon aan camera mensen half over de railing met hun camera tijdens het base-jumpen, maar geen van hen heeft die camera gezekerd. Er gaat er een keer één vallen en dan komt jullie vergunning in gevaar. En dan laat ik de mogelijkheid dat die camera 100 meter lager iemand raakt even onbesproken. Dat zou ik dus even regelen, gewoon die camera’s zekeren of anders niet over de rand hangen! Voor meer tips bespreken we wel op de volgende opdracht (hint, hint)