Go-fast X-days 2008
Mijn nieuwe werk is leuk, beetje de innovator uithangen enzo. Maar leuke fotoopdrachten zijn nog leuker. En dit weekend waren de Go-fast X-days. Een behoorlijk cool evenement dat nog niet helemaal uit verf komt. Hoofdingredient zijn de base-jumpers die dan met toestemming vanaf de Euromast mogen springen, vanaf het restaurentniveau en sommige ook vanaf het topje. Enorme ballen moet je hebben om daar alleen al te staan op het randje bovenop de lift, 185 meter hoog. Ik heb geen hoogtevrees maar ik voel mijn benen lichtjes slap worden daarboven en mijn hoofd enigszins licht. En de springers die dan nog een randje hoger staan en op mij leunen voel ik trillen als een rietje. Ongetwijfeld adrenaline, maar zeker ook wel angst.... En dus is het cool, zo werkt het nou eenmaal.
Fotograferen van het evenement vind ik altijd moeilijk. Het is diffuus, warrig, ik kan niet focussen zeg maar. En deze keer was er een extra handicap. Ik weet niet of ze het express deed maar ze maakte het me behoorlijk moeilijk. Ik ben gewoon het hele weekend verliefd geweest. Zo mooi. Als je me nu zou vragen wat ik later zou willen worden, ongeveer haar leeftijd zou ik dan zeggen, haha…
Maargoed. Tientallen base-jumpers springen tijdens de X-days vanaf de Euromast, links en rechts zijn mensen aan het abseilen, trekken scootertjes sprint tegen elkaar, zijn de free-runners een beetje David Belle aan het spelen, lopen de promo-dames mij van mijn werk te houden door aanwezig te zijn alleen al, kortom twee dagen extreme sports. Ik zei trouwens scootertjes, maar make no mistake, de 900c racemotor die het even wilde proberen ging er aan met huid en haar op de 400m. Vraag me niet wat voor motor het was, er stond Suzuki en SRAD op en het zag er in mijn ogen heel serieus uit. Kwam alleen niet als eerste over de streep.
In tegenstelling tot de supercleane ultraveilige en vooral mediagenieke evenementen van tegenwoordig, waar ik een beetje een hekel aan begin te krijgen, is dit nog echt, en puur en rauw. En gevaarlijk. In de Telegraaf was het al te lezen, maar één de springers die van het topniveau sprong kwakte tegen het restaurant aan. En hard. Even kennismaken:
Hij dus, op weg naar zijn onfortuinlijke avontuur, klik er maar even op, misschien is hij er volgende keer niet meer. Flauw grapje. Van bovenaf kon ik het niet goed zien, maar wat ik zag was dat hij geluk had dat hij vlak langs het restaurantniveau viel, maar wat ongeluk dat zijn parachute achter de railing bleef hangen. Gelukkig waren daar voldoende mensen, touristen en medespringers om zijn parachute te grijpen voordat hij 100 meter ofzo naar zijn dood zou vallen. Vervolgens mochten de mannen van height-specialists, die het abseilen daar runnen laten zien waar ze goed in waren. Er zijn afgrijselijk bizarre beelden van de gebeurtenis, onder in het restaurant stond iemand door het raam te filmen terwijl de basejumper er tegenaan kwakte…
...en hij had zelf een videocamera met fisheye aan zijn pols meefilmen!
Wat er dan mis is met de X-days, waarom het niet uit de verf komt? Geen idee, ik heb wel wat ideeën, Ik ga het met ze bespreken....
F1 over de afsluitdijk
Jep, we hebben vrienden bij Guerrilla. Met vette spullen. Dus als ik een anonieme tip krijg dat Robert Doornbos met een formule 1 auto over de afsluitdijk gaat racen dan ga ik die vrienden bellen en probeer ik me er bij te slijmen. Zo ben ik, een slijmbal eerste klas. En zo gebeurde het dat ik jullie nu de beelden van het evenement kan laten zien vanuit de vetste Heli die er in Nederland rondvliegt.
326 km/u haalde hij trouwens. Robert. Niet de heli, die trok dat niet. En daarmee is meteen de fabel dat je de KLPD te snel af kan zijn uit de wereld geholpen.
(update: een foto uit deze reportage stond op de voorpagina van de Telegraaf)
Portfolio: models
Wat ik van de Playboy-foto’s van Lieke van Lexmond vind
Laat ik eens iets heel bijzonder ongepasts en arrogants doen: het werk van een collega afkraken. De buitenwacht kent mij toch al zo, dus nothing’s lost… ;)
De enorm aftakelende kwaliteit van fotografie in het algemeen is mij namelijk een doorn in het oog. De tsunami aan amateurfotografen die na aankoop van een professionele camera denken dat ze weten wat fotografie is en de afgrijselijk hoeveelheid onnozele klanten die denken dat zulke mensen voor een kwart van de professionele prijs bijna dezelfde kwaliteit kunnen leveren, zijn hun zijn sporen duidelijk aan het achterlaten. Dan heb ik nog niet eens over de trend om evenementen zoals laatst de Red Bull Knock-out volledig ondergeschikt te maken aan mediazaken en ‘bereik’ in plaats van aan sportieve zaken. Niet de kwaliteit van de fotograaf of zijn werk is nog belangrijk, slechts het bereik van zijn publicatie. Niet een eerlijke start van de motoren is belangrijk maar het RTL-5 uitzendmoment en de positie van de heli. Alles werd gestuurd vanuit marketing overwegingen. Dramatisch hoe Red Bull hun evenementen om zeep aan helpen is. Bij ID-T zag ik het ook al, die wisten het hele Tiesto-concert destijds om te toveren tot een DVD-opname waarbij het publiek een soort noodzakelijk kwaad was.
Daar ga ik een andere keer nog wel eens over praten. Waar ik nu even wat over kwijt wil, zijn de foto’s van Lieke van Lexmond in de Playboy. Zo’n mooie meid, zulke superslechte foto’s. Zo afgrijselijk slecht heb ik het in de Playboy nog niet gezien. Toch al niet bepaald een blad dat uitblinkt in kwaliteitsfotografie. Hoewel, met de schitterende, inspirerende reportage destijds van Bridget Maasland en ook die van Lois Lane laten ze toch af en toe wel wat moois zien. Deze keer niet.
Xerox en Redbull
Afgelopen weekend waren we op zowel de WK-Superbike als de DTM. Dat schreeuwt natuurlijk om een paar mooie wallpapers....
models
party
extreme
industrial
Tja, verliefd worden.... niet echt moeilijk met zoveel schoonheid per kilo. Alles klopte tot in het xtreme. Zij kwam in ieder geval goed uit de verf, hoewel die verf eigenlijk niet eens opviel.
Wat er mis was met de Xdays.... voor mij vooral het gebrek aan promotie. Zelfs op de website van GoFast staat niet meer dan een lullig kalendertje met wat prutserige tekst die niet besteed is aan Jan modaal.
Locatie, inhoud van het evenement, aankondigingen, lantaarnpaal posters, AD, ... er ontbreekt te veel aan promotie.
Ook een nieuwsbrief waar ik vorig jaar al op geabonneerd was bleef dit jaar achterwege.
Toevallig was ik 1 dag tevoren getipt door een geronselde GoFaster. Het leeft nog niet ( naar buiten toe dan) Het blijft zo een te beperkt kringetje met veel gemiste promotie en omzet.
Met mijn foto’s op hun website zou het er overigens al een stuk beter uit gaan zien, eventueel aangevuld met nog een paar van jou, want die zijn ook niet echt slecht. ;-)
Mocht je van jezelf ook een actiefoto willen....ff tippen, dan stuur ik hem op. Voor nop.
Kees