Ze hielden bij Special Sports een wel heel bijzonder feestje. Chuckie, Tiësto en Connie. Jep, ik verzin het niet. Dus daar liggen kansen voor een free-lance fotograaf in het party-circuit. Snel even bellen met Special Sports in Badhoevedorp. De telefoniste verbond me door…
“Met Patrick Savalle, fotograaf van ID-T magazine, met wie spreek ik”
“Hoi, met Monique*), de PA van Guus.”
Please install Flash® and turn on Javascript.
Guus, Guus? Wie is Guus? En wat is een PA? Wel een leuke stem trouwens, ik zie al helemaal een frisse blondine in een kort minirokje en (net iets te) strak wit bloesje voor me. Met opgestoken haar en een geleerd brilletje natuurlijk. Ik ken ‘Guus’ niet, maar ik was meteen al jaloers op hem.
“PA?”
“Ja, personal assistant, van Guus, de eigenaar van Special Sports”
Monique was duidelijk in haar nopjes met haar titel en ik had dus duidelijk ook moeten weten wie Guus was. Nu voel ik me dus sullig, ze zat er duidelijk bovenop. Best lollig, maar dat kunnen wij ook.
“Oooooooooh, een soort Mylène?”
“Hoe bedoel je, een soort Mylène?”
“Nou ik werkte vroeger samen met Mylène de la Haye, die was ook PA, op tv, weet je niet meer?”
“Oja, hahaha, inderdaad? Maar wat kan ik voor je doen, Patrick?”
“Ik hoorde dat jullie een feestje hebben met Tiësto, ik wilde graag komen fotograferen”
“Oh, leuk, waarvoor is dat? En heb je dat overlegd met Dimitri?”
Gaat ze weer. Dimitri, Dimitri? Wie is Dimitri nou weer?
“Uhhhm, nee, wie is Dimitri?”
“Dimitri, de manager van Thijs”
“Nee, dat heb ik niet overlegd, is dat erg?”
“Nee hoor, maar het is dus niet voor hen?”
Thijs, Thijs, Thijs? Mijn god. Ooooooh ze bedoelt zeker Tiësto, verrek, zo heet hij natuurlijk in het echt. Deed ze het gewoon weer, twee keer achter elkaar. Voel ik me weer een kluns. Wie is Dimitri? En waarom noemt ze Tiësto Thijs? Komt ze daar dagelijks over de vloer? Samen met Guus? Maargoed, dat konden wij dus ook.
“Nee het is voor Mick”
“Mick?”
“Ja, Mick Boskamp, van ID-T magazine”
En dus kwam ik om 22.30 aan bij Special Sports in Amstelveen om ‘de Guus’ dan live te ontmoeten en even de hand te schudden. Nou heb ik mijn hoofd deze weken qua fotografie al bij de grote festivals die gaan komen (ik doe volgende week Sensation) en dacht ik tussendoor nog even een klein gezellig feessie mee te pikken. Nee, man. Drúk, drúk. Ha, dat was even omschakelen. ‘Groots’ schiet me als eerste even te binnen. Mooie mensen, leuke aankleding, mooie decors, helemaal top. Er schenen zelfs een hele hoop BN-ers rond te lopen. Ja echt. Alleen zie ík ze nooit. Ik heb geen tv, doe ik niet aan, dus ik herken ze niet eens. Sommige mensen noemen het wat wereldvreemd, ik noem het gewoon ‘rustig’. “Daar komt Connie, daar komt Connie”, gonst het dan ineens en een legertje fotografen wordt ineens hitsig en begint nog doellozer rond te rennen dan ze al deden. Connie? Zal wel. Oooooh, Vanessa. Zeg dat dan. Tja, ik kom niet elke dag bij haar thuis, dus ik ken haar als Vanessa. En Inge de Bruin herken ik ook nog wel. Ik kom haar heel vaak tegen en ik mag haar wel, dus haar onthoud ik wel. Maar voor de rest moet ik jullie maar geloven als jullie zeggen dat ze er allemaal waren.
Goed geregeld, Chuckie én Tiësto, dat zie je niet vaak op een doordeweeks feestje zeg maar. Ik heb wat met Tiësto. Toen ik hem in de Gelredome moest fotograferen, stond hij 3000 miljard kilometer ver weg van het publiek. Ik had zowat een verrekijker nodig. Deze keer weer, alleen had ik nu een nachtkijker nodig. Hij stond er wel. Denk ik. Maar je zag hem niet. Hij stond in een soort poppenkast-achtig ding, ver naar achter, met mooie gordijntjes ernaast. Heel schattig. Maar ook heel onzichtbaar daar in het donker en de rook. Aan de andere kant, Trancen doe je met je ogen dicht, dus het publiek ging goed los. Geen mooie foto’s van hem echter. Ik maak het wel goed met een coole pic van Nederlands hotste Urban-DJ en wat mooie meiden. Want die waren er een heeeeeeeeeleboel.
Chuckie
Elisa
En twee echte missen, ja echt… Alice en Tamara. Tamara fotografeer ik regelmatig. Allice trouwens ook. Binnenkort weer.
Al met al heb ik echt een prima feest gehad. Zo goed dat ik zelfs niet boos werd toen ik op het parkeerterrein door een metaalblauwe Ferrari 360 boulevard-cruiser van de sokken werd gereden. Jankend met 8600 toeren vol in de begrenzer was hij de structurele integriteit van zijn zuigerveren bij koude motor aan het testen. Ofzo. Of misschien wel zijn reactiesnelheid bij 2 promille alcohol. Ik weet het niet maar dezelfde wereldvreemdheid die me in de weg staat bij het herkennen van al die BN-ers te, weerhoud me er ook van om dat heel cool te vinden. Trouwens, daar kan die Italiaanse prutstechniek helemaal niet tegen, vertel hem dat. Koop toch een Porsche man. :)
Ooooooooh, zeg dat dan meteen. De party was ter gelegendheid van de introductie van het Special Sports magazine. Tja, dan hoort daar natuurlijk ook een officieel plaatje bij. Bij deze:
Ik heb het magazine ook gekregen. Nou word ik zelf nooit zo bewogen door al die life-style en feel-good onzin. Maargoed, er is een heeeele grote markt van suffies die zich graag laat aanpraten dat je zonder DKNY teenslippers wordt uitgelachen op het strand (jullie Special Sporters dus) of dat je zonder het allernieuwste welness verzinsel niet in vorm kan raken (mijn überstrakke six-pack *kuch* zal dan wel genetisch zijn, want ik had er allemaal nog nooit van gehoord) en ik moet wel toegeven, dat onder alle lifestyle glossy’s, Special Sports Magazine toch wel één van de mooiste is. Als je je dan toch wat laat aanpraten, dan maar op een prettige manier. Dus, dat hebben ‘ze’ dan wel weer goed gedaan. Mooie fotografie ook in het blad, moet maar eens met de fotoredaktie gaan praten, zal ik beloven dat ik ‘lifestyle’ nooit meer onzin noem… Ok?