Toch niet.

Want toen moest ik naar Bloomingdale. En die tent zet nieuwe standaards. Bloomingdale is namelijk zonder enige twijfel en zonder ook maar enige concurrentie de pauperigste tent van Nederland. Zonder enige twijfel loopt daar het meest verdwaalde volk van Nederland rond. In ieder geval dan die avond. En da’s jammer, want de muziek was deze keer echt top. Deze keer wel. Ik verdenk al die DJ’s er namelijk van het hele jaar door allemaal dezelfde CD te gebruiken en hooguit een andere shuffle te gebruiken. Stellen ze in Januari ergens in onderling overleg samen zodat ze het hele jaar niet meer over de muziek hoeven na te denken. Lachen ons allemaal uit. Avond na avond hoor ik dezelfde ongeïnspireerde club-shit aan me voorbij gaan. Maakt niet uit welke DJ er staat. Een paar uitzonderingen hooguit, dat waren denk ik degenen die niet aanwezig waren op die meeting. Ik vind Billy the Klit – what’s in a name - wel erg okay de laatste tijd en ik moet altijd wel lachen om Don Diablo. Gaat het deze keer 10 minuten of 20 minuten duren voordat hij de sfeer helemaal kapot heeft gedraaid en iedereen zouteloos om zich heen staat te kijken? Dramatisch. Schijnt hem niet te deren. Het publiek ook niet, als hij er staat is het vol en de mooiste, ook jongste, meiden staan daar altijd hun natte slipjes voor zijn neus uit te wringen. Ik wou dat ik hem was, misschien kan hij mij die bijbaan geven, sta ik tijdens fotograferen ook niet meer in de weg en is zijn altijd veel te serieuze manager ook weer blij.

Maargoed, ik was dus in Bloomingdale en kon in aanvankelijk nog wel lachen om al het totaal opgefokte en doorgeslagen gedoe. Een soort apie kijken. Het gaf me zelfs een gevoel van trots, je kunnen afmeten aan dat soort lui geeft je eigen normen en waarden namelijk nieuw elan zeg maar. Tussen al deze willoze merkensletjes (ja er is dus kennelijk nog een niveau onder breezerslet) en al deze zo een trailerpark weggelopen gangster wannabe’s (ja, er is dus kennelijk nog een niveau onder Sjonnie) voel je je al snel toch wel erg, uhhhm, normaal en nuchter en maatschappelijk betrokken enzo. Maar al snel werd het afgrijselijk irritant. Er was daar ook een soort van geheime deal gaande ook, iedereen droeg zonnebrillen en iedereen keek boos. Maar ik wist er niets van, niemand had me ervan verteld en ik voelde me wat buitengesloten. En het was al zo donker. Het was ook niet de ondragelijk hitte van 35 graden en luchtvochtigheid 100, of de constatering dat meisjes met te dure kleertjes, teveel make-up en te dure tasjes ook afgrijselijk naar zweet kunnen ruiken. Het was niet eens het feit dat er ongeveer 1000 man teveel aanwezig was en niemand nog maar stap kon zetten. Het was de constatering dat ik kennelijk de enige was die het allemaal zo ervoer. Het waren niet de Sjonnie en Anita’s nieuwe stijl die raar waren, het was ik. Ik vraag me al jaren af wat er gebeurt met jonge mensjes als je ze dag in dag uit blootstelt aan allesoverheersende MTV-onzin en lifestyle-leegheid. Ik heb geen kinderen, ik kan het niet echt weten, maar veel goeds kan daar niet van komen lijkt me en dat dacht ik gisteren dus bevestigd te zien.

Totdat ik me dus realiseerde dat ik de enige in de hele wijde omgeving van Bloemendaal was die het zo zag. Niet zij zijn ontspoord, ik ben het. Kan wel kloppen. Ik heb bijvoorbeeld ook geen tv. Ik zie geen MTV. Ik kan al die Idols en Gouden Kooi programma’s niet meer aanzien. En lifestyle doet me niets, ik heb nog een oude Sony telefoon. En mijn gympen zijn nog van vorig jaar. 29€ bij de Bristol in ons winkelcentrum…