Wat ik van de Playboy-foto’s van Lieke van Lexmond vind
Laat ik eens iets heel bijzonder ongepasts en arrogants doen: het werk van een collega afkraken. De buitenwacht kent mij toch al zo, dus nothing’s lost… ;)
De enorm aftakelende kwaliteit van fotografie in het algemeen is mij namelijk een doorn in het oog. De tsunami aan amateurfotografen die na aankoop van een professionele camera denken dat ze weten wat fotografie is en de afgrijselijk hoeveelheid onnozele klanten die denken dat zulke mensen voor een kwart van de professionele prijs bijna dezelfde kwaliteit kunnen leveren, zijn hun zijn sporen duidelijk aan het achterlaten. Dan heb ik nog niet eens over de trend om evenementen zoals laatst de Red Bull Knock-out volledig ondergeschikt te maken aan mediazaken en ‘bereik’ in plaats van aan sportieve zaken. Niet de kwaliteit van de fotograaf of zijn werk is nog belangrijk, slechts het bereik van zijn publicatie. Niet een eerlijke start van de motoren is belangrijk maar het RTL-5 uitzendmoment en de positie van de heli. Alles werd gestuurd vanuit marketing overwegingen. Dramatisch hoe Red Bull hun evenementen om zeep aan helpen is. Bij ID-T zag ik het ook al, die wisten het hele Tiesto-concert destijds om te toveren tot een DVD-opname waarbij het publiek een soort noodzakelijk kwaad was.
Daar ga ik een andere keer nog wel eens over praten. Waar ik nu even wat over kwijt wil, zijn de foto’s van Lieke van Lexmond in de Playboy. Zo’n mooie meid, zulke superslechte foto’s. Zo afgrijselijk slecht heb ik het in de Playboy nog niet gezien. Toch al niet bepaald een blad dat uitblinkt in kwaliteitsfotografie. Hoewel, met de schitterende, inspirerende reportage destijds van Bridget Maasland en ook die van Lois Lane laten ze toch af en toe wel wat moois zien. Deze keer niet.
Laten we het maar eens foto voor foto doen.
Tja. Niet mijn keuze. Ik vind vooral het vangnet dat ze voor haar borsten heeft gebonden wat vreemd en de foto zelf wat benauwend. Het licht is wat vlak. Maar ach, dit kan er mee door. Haar haar zit mooi en ze lacht leuk.
Tja. Niet mijn keuze. Saai, maar verder niet veel mis mee. Persoonlijk zou ik liever meer van die mooie meid zien dan van die lelijke deur, maargoed.
Maar dan....
What - the - hell - is - dit? Moet ze poepen ofzo? Wat is dit voor een houding? Die schouders, die plekken, is ze net hard gevallen ofzo en is het nu beurs? Of zijn dat de eerste tekenen van iets besmettelijks? Dat strijklicht op haar onderbeen, leuk voor een anatomieles maar het is toch zeker niet verboden een vrouw ook een beetje vrouwelijk te fotograferen? Trouwens, haar bovenbeen, is er iets misgegaan onder de zonnebank?
WTF is dit? Dit is zo te zien gemaakt met een flitser pal op de camera en de camera op zijn kant. Dat is lef hebben. Of gewoon helemaal geen benul hebben. Die schaduwen man. Is het nou echt zoveel werk hier een wat fatsoenlijk lichtje te gebruiken? Styling (kleertjes en scene) ok, maar die schaduwen. Fokking amateuristisch.
Ok, kan gebeuren, je bent beginnend fotograaf en een fatsoenlijk lichtje aanleggen is nog niet jouw ding. Volgende.
Man, man, man. Het streven om de fotografie natuurlijk te houden is lovenswaardig. Niet die vieze gesjopte wassen poppetjes die ze normaal gesproken in de Playboy plaatsen (ik noem het blad altijd maar de catalogus van Mdama Tussaud), maar dit is wel het andere uiterste. Is dit een poging Lieke zo lelijk mogelijk te laten lijken? Het is dus - om maar even zelf antwoord te geven op mijn vorige vraag - niet verboden een vrouw ook mooi en vrouwelijk te fotograferen. Ik herhaal: niet verboden.
Dan volgen er een paar nietszeggende foto’s. Niets mis mee, maar ook zeker niets goed aan. Vervolgen we met deze:
Heel erg mooi dit. NOT. Je moet echt je best doen om zo’n mooie vrouw zo’n lelijke buik te geven. Dat overkomt je als fotograaf niet zo maar, hier moet je echt op uit zijn. Fok man. En haar ogen? Dichtgeslagen door Regilio?
En dat was nog niet eens de laatste. Die laatste, ik weet het niet hoor, maar is ze ineens gehandicapt geraakt ofzo? Waar is haar arm?
Klassieke beginnersfout: geamputeerde ledematen.
Ik geef op. Hoe kan dit Playboy overkomen? Is er iemand die bij het zien van deze reportage dacht ‘wauw, mooie meid!’? Lijkt me niet. Is er iemand die dacht: ‘zo, wat een sfeer en wat een uitstraling die foto’s?’ Lijkt me ook niet. Zelfs de nabewerking is uitzonderlijk brak. Ik ben echt niet ‘s werelds beste fotograaf, maar dit is zo slecht daar moest ik even wat van zeggen. Excuses aan Lieke, maar niet aan de hoofdredacteur van Playboy of de fotograaf, die kunnen maar beter een andere hobby gaan zoeken.
EINDELIJK IEMAND DIE DE WAARHEID SPREEKT!
Je hebt imho ontzettend gelijk ...
models
party
extreme
industrial
Soms, heel soms lees je een artikel van een fotograaf over een andere fotograaf, vaak gaat het dan over technisch gelul en is het niet begrijpelijk voor de leek. In dit geval is dat anders, het gaat over resultaat, gevoel, over hoe je iemand registreerd en wat dat voor effect heeft.
Lieke zit er hier en daar uit als een wandelend lijk, ze heeft rollen op haar buik, rare camouflage-achtige vlekken op haar rug en hoewel haar billen prima in orde zijn schijnt het dat ze haar linkerarm is verloren tijdens de shoot. Waarom is dat trouwens niet op het journaal geweest? ;-)
Lekker geschreven Patmans :)