En toen stond ik daar ineens op de Golfbaan van Zoetermeer, mijn achtertuin zeg maar. Ik zag televisieploegen van RTL7 lopen, er stonden hele dikke Infinity-karren met sjieke meneren ernaast, er was een presentatie van een nieuwe mobiele applicatie voor rollatorsportfans, er was champagne, net wat te weinig publiek, er zat iemand aan maatpakken te naaien en knippen, en ja hoor, mijn schaatsvriend Jody Bernal werd ook aan me voorgesteld. Geen flauw idee waar het allemaal voor was, maar uiteindelijk begreep ik dat de man van de pakken mooie foto’s nodig had om zijn nog mooiere pakken mee te verkopen. Jody Bernal zou voor die gelegenheid zijn Uggs en D&G en andere tokkiezooi en campingshit (no offence, mijn persoonlijk vete tegen lifestyle-onzin) verwisselen voor de sublieme kleding van House Of Tailors. Al het andere was puur toeval.

De kleding is van House Of Tailors en wat ik er van gezien heb, heel erg cool. Ik heb zelf geen verstand van mode en laat me regelmatig op advies een nieuw pak van Pal Zileri aanmeten, en hoe strak en slick Italiaans dat ook zit, het blijft wat saai. Paul Verschragen maakt dat allemaal wat aparter en speelser, ik was er zelf meteen weg van. Met deze mode wil hij vooral wat jonger publiek aanspreken en de fotografie moet daar dan op aansluiten. Vandaar de keuze voor heldere kleuren, veel contrast, wat harder licht en vooral extremere hoeken en lenzen.

Dus. Modefoto’s met de typische patricksavalle-look, dat was de opdracht. Uhhhm… Hoe ziet dat er uit? Volgens mij ongeveer zo. Tussen de sneeuw, de hagel, de donkere wolken en af en toe een regenbui door… I give you Jodyyyyyyyyyyyy Bernaaaaaal…

Mijn nieuwe werk is leuk, beetje de innovator uithangen enzo. Maar leuke fotoopdrachten zijn nog leuker. En dit weekend waren de Go-fast X-days. Een behoorlijk cool evenement dat nog niet helemaal uit verf komt. Hoofdingredient zijn de base-jumpers die dan met toestemming vanaf de Euromast mogen springen, vanaf het restaurentniveau en sommige ook vanaf het topje. Enorme ballen moet je hebben om daar alleen al te staan op het randje bovenop de lift, 185 meter hoog. Ik heb geen hoogtevrees maar ik voel mijn benen lichtjes slap worden daarboven en mijn hoofd enigszins licht. En de springers die dan nog een randje hoger staan en op mij leunen voel ik trillen als een rietje. Ongetwijfeld adrenaline, maar zeker ook wel angst.... En dus is het cool, zo werkt het nou eenmaal. 

Het autootjesseizoen is weer begonnen. Dit jaar voor autoblog.nl op stap zoals het er nu naar uitziet. Ik ben er nog steeds niet uit of ik autosport wel leuk vind om te fotograferen. Volgens mij ben ik een mooiweer fotograaf. Als ik met 25 graden op de DTM kan rondlopen ben ik helemaal in mijn sas, maar met 14 graden op de WTCC, nee, dat is niet mijn ding. Ik vind het suffe karretjes, ze maken geen herrie het gaat niet echt hard. Ik weet het niet. Als ik de pit inloop, ‘zie’ ik ook niets. Geen inspiratie, niets.

It’s alive!!! De beste hoofdredakteur van Nederland *slijm* is weer terug. Eén van de weinigen die me nooit heeft proberen te foppen met tarieven en die altijd deed wat hij zei dat hij zou doen. En geloof me, dat is een uitzondering in Magazine-land. Ik had altijd een prima samenwerking met Mick Boskamp toen hij nog het ID-T Release maakte. Niet dat vodje dat er nu is, maar het mooie, glossy magazine waar fotografie nog echt belangrijk was. Wederom een uitzondering in Magazine-land. Echter aan de achterkant was het geld op bij ID-T en dat pleur je aan de voorkant toch gewoon iedereen op straat? Dus Mick was even uit de picture.

We waren al eerder aan boord van de Jumbo-fairpartner en in de tussentijd heb ik er ook al meer opdrachten uitgevoerd maar deze keer was weer extra-speciaal. Het sterkste zware-lading schip ter wereld had een record te vestigen. Nog nooit eerder de geschiedenis of mankind *trompetgeschal, tromgeroffel* had een schip 1800 ton van de kade af getild en in zijn ruim geplaatst. En dat moet gefotografeerd worden, Guerrilla-stijl natuurlijk.

Met al de geschrijf voor het Zapruder-channel en al die feestjes heb ik nog maar weinig tijd gehad voor de mooie dames. Dit weekend, tussen Dance Valley en Extrema door, kreeg ik echter toch de kriebels. Dus met Suzanne een grote Brinta-plantage ingedoken bij 29 graden en een beetje. Dat kriebelt pas.  Heb ik haar eerst moeten leren slootjespringen want al die farmers trekken hele slotgrachten rondom hun veldjes…

Soms gaat het niet zoals je in gedachte had. Zoals deze keer. Ik had een bepaalde shot in gedachte, echt helder op mijn netvlies, maar er was geen kans om die te nemen. De dames waren bezig met hun Nederlands kampioenschap schoonspringen in het nieuwe superbad van Eindhoven en hadden geen ruimte voor verzoeknummers. Dus, zie het maar als work-in-progress, ik krijg nog wel een kans om die éne plaat te schieten…

Het woensdagwallpapertje. Voor hen die nog nooit aan de hoist-lijn van de Superpuma-helicopter van de kustwacht hebben gehangen, hier is je kans. En omdat jullie me altijd gaan mailen met wat voor apparatuur de foto’s zijn gemaakt, natuurlijk met de Canon 1Ds. In dit geval met de 16-35mm F/2.8, als afwisseling op de 15mm fisheye die ik meestal gebruik voor dit soort werk. Sinds ik de 1Ds heb, trek ik de 1DmkII niet meer uit mijn tas… Full-frame roeleert zwaar en 5D’s zijn te kwetsbaar…

Vijf startklare Boeing 747’s. Zoveel kan de Jumbo Fairpartner in één keer aan boord tillen. Twee kranen die elk 800 en binnenkort zelfs 900 ton kunnen tillen. Van de kade op het schip en weer terug. Deze keer was het een 68 meter hoge en 90 meter brede containerkraan van slechts 750 ton. Zo licht als een veertje voor het grootste heavy-lift ship ter wereld, maar erg tricky omdat zo’n kraan nooit voor zeetransport bedoeld is en het zwaartepunt erg hoog ligt. Kijk met ons mee hoe ze dat doen.

Lala-la-la--la-la… La-laaa--la-la--la-la-la-laaaaaa - Tompdiedomtiedom, tiedododomtiedom tiedoooooooooom - Een bosje, een bosje, een bosje rode rozen * herhaal - 4 - uur - lang - en - zing - uit - volle - borst - mee - gekleed - in - iets -mafs - als - het - maar - oranje - is *

De Nacht van Oranje, in een uitverkocht sportpaleis Ahoy. Patrick Savalle was ingehuurd als officieel fotograaf en neemt jullie mee op de afterparty.

Man dat was cool. Ik dacht dat ze op Sensation in België konden feesten, nou dit is de overtreffende trap in het losgaan. Ik heb ook nog nooit zoveel artiesten voorbij zien komen. Ik weet niet wie er allemaal op het podium verschenen maar het waren er een heeeeeeele hoop. De Sjonnies kende ik nog wel, Gerard Joling en Lee Towers ook nog wel. Maar dat dat niet de echte Andre Hazes was, dat bedacht ik me pas toen ik weer thuis kwam…

Het persbericht zei: ‘De Bilt, 10 april 2006 – Toen de beheerders van de Amsterdamse stadskas in 1691 opdracht gaven om naar het ontwerp van stadstimmerman Hans Petersom de Magere Brug te laten bouwen, hadden ze nooit kunnen bedenken dat diezelfde brug meer dan 400 jaar later het decor zou zijn voor wat nu al een van de meest spectaculaire Amsterdamse events in 2006 wordt genoemd: de Red Bull Bridge Master. ‘

De Europese Bridge top kwam samen op de Magere Brug. Cool we gaan extreme kaartspelletjes spelen op de magere brug. Eigenlijk niets voor Red Bull, maargoed, altijd nieuwsgierig…

Hahahaaa, die Belgen sporen niet. Na 2 biertjes staan al die minimensjes te stuiteren alsof ze van God (met zachte g) los zijn en er hoeft maar een toetertje ergens ver weg te klinken of een lampje hoog bovenin te flitsen en ze beginnen weer te juichen alsof hun nationale ploeg net wereldkampioen is geworden. Ofwel, ideaal om een leuk feestje mee te vieren…

350 meter lang, 42 meter breed en ruimte voor 9500 containers. ‘s Wereld grootste containerschip, vernoemd naar de Zuid-Chinese stad Guangzhou, kwam in Rotterdam aan, op zijn eerste vaart nog wel. Alles waar grootste, snelste, beste, mooiste of wat dan ook voor staat is natuurlijk die moeite waard voor Guerrilla. Een telefoontje en een hulpvaardige rederij waren voldoende om door kapitein Evangelos Tzeneralis, chief Engineer Athanasios Doumenis en tweede officier Dimitri Apostulos te worden ontvangen. Ofwel, we gingen aan boord…

Woensdag is wallpaperdag op Guerrilla. Deze keer kunnen jullie met ons mee naar boven in de masten van de Stad Amsterdam.

Dit wordt een verwarrend verhaal, ik zal het maar meteen zeggen. Het heeft ook even geduurd voordat ik hetzelf helemaal snapte. Uiteindelijk komt het erop neer dat als je een Harley Davidson motor koopt, je lief bent voor hondjes. En dat is natuurlijk altijd cool.

Maar daarvoor moest ik eerst door Monique gebeld worden. Wie? Nou, ik heb je naam van Elles. Uhhm, wie was dat ook alweer? Nou dat is is de PA van Guus *ahaaaa - ja serieus, dat zei me zeker wat* en zij zei dat jij een leuke fotograaf was om erbij te hebben. Natuurlijk ben ik dat *tja wat moet ik anders zeggen, het klonk alsof ik altijd van die leuke kunstjes doe enzo*, maar waarbij precies? Nou dat zit zo… en toen werd het natuurlijk allemaal veel te veel voor mij om in één keer te bevatten. “Beter stuur je me even een mailtje...”

De DTM op Zandvoort is hét autosport spektakel van Nederland. Tenminste, als er geen formule 1 auto’s door Rotterdam racen. Ook dit jaar liep ik er weer rond, alleen dit maal wat beter voorbereid. De missie was simpel: een autosport/DTM-serie, maar dan intenser, dichterbij en opvallender. Moet kunnen. Binnenkomen op de DTM is niet eenvoudig echter. De perschef van Zandvoort en de DTM-organisatie stellen hoge eisen aan de journalisten en fotografen. Terecht overigens, want voor je het weet, is het net zoals op sommige dance-feesten of miss-verkiezingen dat er meer fotografen dan toeschouwers rondlopen. 

Rotterdam is een saaie stad. Formule 1 auto’s, Stuntvliegtuigjes, dance-parades. Het houdt niet op. Nu weer de wereld haven dagen. Potverdorie, het wordt gewoon voorspelbaar. Zelf kende ik de haven al redelijk, maar voor een ieder die de haven nog niet zo goed kent, worden er ieder jaat tijdens de wereldhavendagen allerlei coole tours, demo’s en walk-arounds georganiseerd waarin alle aspecten van de Rotterdamse haven worden belicht. En zo te zien vanuit de Schreiner-helicopter waren dat er nog best een hoop. Belangstellenden dus, want de hele Erasmusbrug stond weer vol.